Au détour d'un chemin, un lion à la riche crinière de pierre et à la gueule ouverte laissait couler de l'eau. Le murmure de l'eau semblait à Viki et Angelos un avertissement. Le lendemain, en s'approchant de la fontaine, quelque chose manquait. Un son manquait. Le bruit de l'eau qui coule. Arrivés sur place, ils constatèrent que la gueule du lion était sèche et semblait assoiffée. Qui avait pris l'eau de la gueule du lion ? Est-il possible de voler de l'eau ? Et à un lion, qui plus est ? L'eau peut-elle appartenir à quelqu'un ? Peut-on priver un village d'eau ? Laisser une forêt assoiffée ? Une fontaine peut-elle être maudite ? Et qui aurait pu la maudire ? Viki et Angelos, après Andros et « Fondations hantées », sont de nouveau appelés à résoudre un mystère. Un mystère qui commence à se dévoiler, un printemps, dans un village montagneux du Péloponnèse.

Στην καμπή ενός μονοπατιού, ένα λιοντάρι με μια πλούσια πέτρινη χαίτη και ένα ανοιχτό στόμα αφήνουν το νερό να ρέει. Ο ψίθυρος του νερού φαινόταν στη Βίκη και τον Άγγελο μια προειδοποίηση. Την επόμενη μέρα, καθώς πλησίαζαν το σιντριβάνι, κάτι έλειπε. Έλειπε ένας ήχος. Ο θόρυβος του ρέοντος νερού. Κατά την άφιξή τους στο χώρο, παρατήρησαν ότι το στόμα του λιονταριού ήταν στεγνό και φαινόταν διψασμένο. Ποιος είχε πάρει το νερό από το στόμα του λιονταριού; Είναι δυνατόν να κλέψουμε νερό; Και για ένα λιοντάρι, τι είναι πιο σημαντικό; Μπορεί το νερό να ανήκει σε κάποιον; Μπορούμε να στερήσουμε ένα χωριό νερού; Αφήστε ένα διψασμένο δάσος; Μπορεί ένα σιντριβάνι να είναι καταραμένο; Ποιος θα μπορούσε να το καταραστεί; Η Βίκη και ο Άγγελος, μετά την Άνδρο και τα "Στοιχειωμένα Θεμέλια", καλούνται και πάλι να λύσουν ένα μυστήριο. Ένα μυστήριο που αρχίζει να ξεδιπλώνεται, μια πηγή, σε ένα ορεινό χωριό της Πελοποννήσου.