Nedim Gürsel dresse dans ce roman le portrait de sa propre « âme sœur ». Il fait en quelque sorte le point sur sa vie, son œuvre et ses géographies subjectives. Il entraîne le lecteur dans l'univers d'un écrivain qui oscille entre Paris et Istanbul, Sarajevo et Diyarbakır, son épouse grecque et son amant kurde, l'enthousiasme de la vie et la peur de la mort. Et il nous emmène dans un voyage aux rebondissements inattendus et nous introduit à l’histoire récente des minorités. Deniz Çakır, l'auteur au centre d'un récit où se mêlent magistralement fiction et éléments autobiographiques, a peut-être un pied dans la tombe, mais il a pleinement confiance dans l'avenir radieux de son pays. Cependant, sera-t-il capable d'écrire "Le dernier passager" avant d'être arrêté pour avoir contesté un régime autoritaire ? Sera-t-il capable d'exprimer la douleur de ceux qui ont été oubliés, de ceux qui ont été opprimés et contraints d'émigrer pendant des siècles et de ceux qui ont été arrachés à leurs foyers ?

Nedim Gürsel bu romanında kendi "ruh ikizi"nin portresini çiziyor. Hayatıyla yapıtının, öznel coğrafyalarının dökümünü yapıyor bir bakıma. Paris'le İstanbul, Saraybosna'yla Diyarbakır, Yunan eşiyle Kürt sevgilisi, yaşam coşkusuyla ölüm korkusu arasında gidip gelen bir yazarın dünyasında dolaştırıyor okuru. Ve beklenmedik gelişmelerin yaşandığı bir yolculuğa çıkarıp azınlıkların yakın tarihiyle de buluşturuyor. Kurmacayla otobiyografik unsurların ustaca harmanlandığı anlatının odak noktasındaki yazar Deniz Çakır'ın belki bir ayağı çukurda ama, ülkesinin aydınlık geleceğine inancı da tam. Ne var ki, otoriter yönetime meydan okuduğu için tutuklanmadan önce "Son Yolcu"yu yazabilecek mi acaba? Unutulmuşların, yüzyıllar boyunca zulme uğrayıp göçe zorlanmışların, yerlerinden yurtlarından koparılmışların acısını dile getirebilecek mi?